Τελικά μήπως λέω μήπως...

έχουμε τρελαθεί; Βλέπουμε σειρές με δυναμικές γυναίκες που φτύνουν κάποιος και αυτός κολλάει...Έχουμε κάνει ιδιαίτερα με το Sex and the City...Κάθε μέρα αναλώνουμε τουλάχιστον 1-2 ώρες με κολλητές και κολλητούς να συζητάμε για την αντρική ψυχολογία, και για το τι θέλει να πεί ο ποιητής... Το FaceBook έχει γεμίσει με groups πάνω σε αυτό το θέμα...Έχουμε γίνει ένα πλήθος γυναικών με διδακτορικό στην αντρική ψυχολογία και τελικά, θέλω να ομολογήσω ότι δεν ξέρουμε την τύφλα μας....

Πόσες από εσάς, δεν έχετε συζητήσει την σημασία ενός μηνύματος ή e-mail; Και τι θέλει να πει ο ποιητής; Γιατί έβαλε κόμμα και όχι τελειά; Είμαι 27 χρονών και έχω αναλώσει τουλάχιστον 9 χρόνια από την ζωή μου, σχολιάζοντας άντρες που τελικά απλά δεν ήταν για μένα...

Εσύ που καίγεσαι για κάποιον τώρα, που κλαις και οδύρεσαι σκέψου ότι τα ίδια έκανες για κάποιον άλλον πέρισυ...Και αυτός ο άλλος έχει μπει βαθιά στα χρονοντούλαπα της ιστορίας!!!

Και εγώ στην ίδια κατηγορία είμαι....Μου αρέσει κάποιος, τον συζητάω μέχρι τέλους με τις κολλητές μου, κάνω το τεστ των τριών ημερών ( ξέρετε κορίτσια, μην αποκαλύπτουμε και τα όπλα μας στον εχθρό), κάνω δίαιτες, μανικιούρ, πεντικιούρ, και χίλια άλλα δύο πράγαμτα....Αλλά λέω εγώ τώρα, αν κάποιος είναι να μείνει για πάντα μαζί σου...Τα χρειάζεσαι όλα αυτά;

Δεν πρέπει να σε βλέπει άβαφτη, άπλυτη, αχτένιστη το πρωί και να σε θέλει πάλι; Δεν πρέπει να είναι δίπλα σου όταν είσαι αρρωστούλα και χάλια; Μα τι ψάχνουμε κάποιον να προσποιούμαστε ή κάποιον που να σε λατρεύει ότι και να γίνει, όπως και να γίνεις.....

Δεν ξέρω άλλα καμμιά φορά, βλέπω ότι κάνουμε τις ζωές μας κινηματογραφικές ταινίες....που τελικά κοπελιές, δεν είναι καλό....Πολύ παραμύθι ρε παιδί μου!!!!!!!!